Tweelingzielen - alleen op reis

Laat het alvast nu zo zijn - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @Artūras Kokorevas

Leef als een kat in het moment

Hier mijn tip van de dag; doe als ik. Wees! Dus niet denken, ratelen, studeren, betweten, mopperen, klagen, piekeren of slecht verdragen. Er valt echt ontzettend veel af te leren, zoals eindeloos studeren en ijsberen; ook dat is geen goede zaak. Het betekent een onrustig lijf, druk hoofd en ruis op de waslijn. Over storing gesproken, ik mep de radio even uit, muzak op zondag. De baas hoopt op een ‘toevallig’ tweelingzielen-liedje en meestal komt dat ook, maar nu even niet. Ik werk en kan maar één ding tegelijk. Dat is toevallig ook het geheim van een gelukkig leven; met je volle aandacht aanwezig zijn.

Tweelingzielen? Wablief?

Precies, ga ik niet uitleggen, lees de vorige tweelingzielenblogs van de baas, niets aan toe te voegen. Je vindt ze onderaan dit blogje. De baas is een tweelingziel, net als haar liefje. Of moet ik lief zeggen, het is een boom van een kerel. Vond hem op het eerste gezicht nogal imponerend, ik geef het toe, maar gelukkig ben ik goed in zieltjes en hartjes lezen. Hij is hartstikke lief ondanks zijn ruige haar, karakteristieke kop (met bijna net zo’n mooie snuit als ik) en te strakke jasjes over de bovenarmen. Dat heb ik hem ook laten merken, eenmalig. De volgende keer moet nog komen, hij is hier nu al zes en een halve maand (!) niet over de vloer geweest. Arme baas, maar vooral arme hij. Hij heeft namelijk geen idee wat hij allemaal heeft gemist. Zij schreef dit half jaar weer stapels Poëzie en maakte daar liedjes van, een interessant tijdsbeeld, ik geef het toe. Toch houd ik meer van livemuziek en een gebakken muis met mayo. 

 Op afstand samen - tweelingzielen - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Artūras Kokorevas

Tweelingziel als katalystor

Ja, de baas is niet meer te stoppen. Ik word al doodmoe als ik hoor wat ze allemaal gefikst heeft. Men zegt dat een tweelingziel als een katalysator werkt. Ze steken je aan, tenminste als je er eentje hebt. Niet voor iedereen weggelegd en gelukkig niet voor mij. Word al schijtziek bij de gedachte, wat heb je er immers aan? Die lui houden onvoorwaardelijk van elkaar, de band is onbreekbaar en de liefde gaat nooit over. Leuk en aardig om het dan zonder elkaar te moeten doen. Tweelingzielen helen en reizen apart van elkaar en dat lijkt me hartstikke eenzaam en alleen. Oh nee, dat is mijn aanname. De baas is allang niet meer eenzaam en alleen zijn vindt ze zalig. Snap ik, mij ook niet bellen. Alweer niet waar, ze vindt bellen leuk. Haar beste vriendin belt haar regelmatig en die twee raken nooit uitgekletst. Natuurlijk mist ze haar lief bij vlagen gigantisch (auw!) en de liefde wordt alleen maar sterker. Maar wat koop je daarvoor? De buitenwereld snapt er niks van en daarom houdt de baas haar zielsliefde meestal gewoon voor zichzelf. Mondje dicht, sleuteltje aan Buckie geven.

Opleiding tot systemisch coach cum laude afgerond

Ja ja, ik mag best een beetje opscheppen. Na het officiële certificaat (dat je aan kunt vragen als je de opleiding goed hebt afgerond, de baas had gemiddeld een 8,2 op alle opdrachten), zonder mijn hulp, ging ze alsnog voor het examen. Om de zaken netjes af te ronden haal je je diploma, dat snap ik zelfs. Ik rond mijn ruzies met Mimi de huisgenoot ook altijd netjes af met een laatste treiteractie. De baas reed met zweethandjes naar de examen locatie na een week intensief studeren, opfrissen en stampen en zegevierde. Stampertje haalde een 9.4 en daar was ze zelf ook verrast over en trots. Want wat als ze het examen had laten zitten? Dit was een mooi bewijs van kunnen en goed voor het zelfvertrouwen van de oude silversister. Ik plaag, dat doe ik graag naast mijn lieve én agressieve momentjes.

Foto @LY..Stevens

Systemisch werken - elke dag

Ja, de baas past dit werken braaf toe in haar leven. Ze gooit placemats in het rond (noemt het grondankers, maar het zijn eerder glijders kan ik vertellen). Dan doet ze een structuuropstelling over een keuzevraagstukje. ‘Moet ik examen doen of genoegen nemen met het certificaat alleen, kleine Nienke? Ja, ze neemt regelmatig plaats op haar kleintje, maar ook op disco Nienke om te voelen hoe het met ze gaat. Kleine Nienke is altijd blij met wiebelende knietjes van zoveel energie door het lijfje en disco Nienke is een sexy chick. Soms komen de grondankers op een stapeltje, is ze al haar Nienke’s ineen. Die van nu is behoorlijk gelukkig en staat stevig op haar benen, zoveel heb ik wel gezien. Soms bemoei ik me met de opstelling, houd ik iemand bezet. De baas staat overal voor open. Dat hoort bij systemisch werken en heet het lege midden. Dus zorg ik dat ik daar lekker zit, dan heeft ze oog voor mij, haar trouwste viervoeter. 

De beste spirituele boeken

Het huis is weer ouderwets bezaaid met boeken. Ja, er wordt weer gelezen in het gelukshuis van de dubbele cijfers. De naam Louise Hay hoor ik al jaren (lief wijs omaatje), maar ook Eckhart Tolle en de laatste maanden Michael E. Singer's - Zijn wie je bent. Ja, wie moet je anders zijn? Echt iets voor een mens om daar een boek over te schrijven, voor een kat is dat ouwekoek. Ik hoor die gelukkige man ook blij op podcasts ratelen, ach als het de baas blij maakt, ik vind alles best. Het besnorde mannetje heeft de baas blijkbaar in het hart geraakt en eindelijk belichaamt ze wat ze rationeel al jaren wist en schreef. Ze leert te leven in het nu. Dat betekent overgave aan het leven en verwachtingen en weerstand loslaten. Had ze ook van mij kunnen leren, maar ja. Eigenwijs meisje, ja er schijnt steeds meer meisje door de baas naar buiten. Alsof ze jonger wordt, ook daarin lijkt ze op mij; ik, als energieke jonge god.

Elke dag opnieuw - dankbaar - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @Ivan Samkov

Klaar met twinflame video’s 

Eerder moest ik maandenlang (en zo nu en dan nog een laatste stuiptrekking) YouTube video’s over tweelingzielen aanhoren. Gelukkig ben ik slecht in Engels, de baas niet, die maakte het niet uit waar ze haar info vandaan haalt. Ondertussen weet ze ALLES over tweelingzielen, de fases van de tweelingzielenreis en waar het uiteindelijk om draait. Spoiler alert: het draait niet om jouw tweelingziel, het draait om jezelf. Jouw spiritueel ontwaken, het terugkeren naar je ziel, jouw essentie, jouw ziel-missie. Kijk, dat werkt met katten stukken eenvoudiger; wij weten allang wie we zijn en dat zielen eeuwig blijven bestaan. Een lijf kan dood, maar de ziel nooit. Als de baas haar beste zelf is (wat mij betreft altijd zolang de voerbak gevuld en de aaiende hand vol liefde en aandacht is) en daardoor één is met haar eigen ziel, dan haakt haar tweelingziel-lief aan. Zo eenvoudig is het. De baas weet inmiddels genoeg en daardoor weet ze steeds minder. Volg je me nog?

Je echt openstellen voor het leven is niet-weten

Daarom weet de baas steeds minder. Ze was zo lekker bezig met uit haar hoofd raken, aanwezig zijn in het moment, vol dankbaarheid en overgave. Daarin lijken we op elkaar. Ik weet nooit of ik binnen of buiten mag slapen vannacht en het laat me koud. Net als het weer, geef je over aan het nu. De baas hoort veel mensen klagen over het weer; slecht weer betekent dan een rotdag. Niet voor haar, ze houdt van vele soorten weer, alleen zware storm zorgt voor onrust. Daarin is ze net als ik, een dier. Haar drukke hoofd vindt dat lastig. De baas is nu officieel systemisch coach, maar ze laat het 'wanneer en hoe' nu even los. Want niets in het leven is zeker, het komt zoals het komt. Vertrouwen is de sleutel. Waar de meeste tweevoeters controle als grootste troef (denken te) hebben, weten wij dieren dat het leven onvoorspelbaar is. De baas weet dat ook, net als alle anderen die het spirituele pad lopen. Ze kent haar medereizigers alleen maar uit boeken of video’s, want dit pad loop je alleen. Gelukkig worden haar tweelingzielenblogs gigantisch vaak gelezen en is MissNienox vindbaar voor gelijkgestemden uit allerlei landen. Zo voel je je toch gesteund.

Wij zijn elkaar niet kwijt - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @Andre Moura

Hoofdmens wordt voelmens - eindelijk!

In het systemische werk is zonder oordeel zijn een vereiste en zuiver kunnen (in- en aan-) voelen is onmisbaar. De baas is vooral uitstekend in het tweede. Niet oordelen behoeft zo nu en dan nog wat aandacht. Vooral naar zichzelf en daardoor ook naar een ander. Een hardnekkig opvoed-dingetje, ja ook over mij vindt ze soms nog wat. Dat ze me om de dag een pil moet geven vermomd als snoepje, daar trap ik graag in en dat heeft ze geaccepteerd. Maar dat ik haar zo nu en dan te grazen neem omdat het gekrijs rondom het huis of de luidruchtige klusmannen me de stuipen op het lijf jagen, vindt ze minder plezant . Wen er maar aan, het is net als met kinderen. Ze laten zich van hun echtste kant zien waar ze zich het veiligst voelen. Ja baas, de littekens op je been en arm zijn grote complimenten van je lievelingskater. Jij bent mijn thuis.

Uit het hoofd, in het hart

Juist toen de baas goed werd in 'aanwezig blijven in het nu', moest ze nog even flink aan de studie voor het examen. Ze wist allang dat gedachten geen feiten zijn, al zat haar kop er vol mee en zij leefde hoofdzakelijk (leuk woord) al haar hele leven vanuit haar hoofd. Ze moest zichzelf leren loslaten. Vaarwel ego, opnieuw wat schillen van de ui pellen, want wie blijft erover (z)onder het imago? De baas is niet meer dezelfde als een half jaar geleden en de jaren daarvoor was ze ook al zo veranderd. Er schijnt iemand anders doorheen, een dansend huppelend blij kind. De baas leeft nu vanuit haar hart en bij dat hart en ziel gedoe horen geen studeerverplichtingen. Maar het moest nog even en ze deed het met gezonde weerstand.

De liefde - Altijd - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @Yan Krukau / Pexels

Ken jezelf en je kater

De baas koestert haar liefde voor leren over interessante zaken (systemisch werken, psychologie, tweelingzielen, spiritualiteit), maar laatst merkte ze pas hoe overvol haar drukke hoofd hierdoor werd. En dat werkte door op meerdere gebieden (minder alert, warrig, slechter slapen, zenuwachtig voor het examen, ouderwets ja-knikken waar nee gepaster zou zijn). Zo bestelde ze per ongeluk 10 kg kittenbrokjes die steeds uit onze snaveltjes valt. Dat wordt maanden onbeperkt knagen. Wel van een robuuste kwaliteit vindt ook de weegschaal van Mimi, maar verder hoor je niemand klagen. Conclusie: het breintje doet het echt veel beter met rust, zo nu en dan een meditatiepoging en alleen zijn. Dit laatste was de laatste maanden ook niet echt mogelijk. Maar nu heeft ze vakantie en daar plukken we allemaal de vruchten van. Uitslapen, pontificaal aan de bank klauwen terwijl iemand het ziet, dansen door de kamer met de baas haar benen en weer ouderwetse aandacht in de ochtend voor kopjes en kinnebak-beukers en onder-de-kin-kriebeltjes. 

Wie is MissNienox nu?

MissNienox bestaat inmiddels 5 jaar, al kwam deze website in september 2021 officieel online met de eerste artikelen. De baas schrijft nog steeds, zelfs meer dan ooit. Al een poosje vooral poëzie, dat gaat haar snel, organisch en moeiteloos af en zinnen poppen spontaan in haar op. Gedichten schrijven, krachtige korte zinnen, lekker to the point, dat ligt de baas lekker. Weet je wat ik pas lekker vind liggen? Een krakende boodschappentas, verse doos of het mos in de voortuin. De baas Nienke is steeds meer zichzelf en krachtiger geworden in haar zachtheid. Ja, dat kan, zo ben ik immers ook, inclusief klauwen. Als MissNienox wil ze nog steeds een verschil maken, een ander inspireren, troosten of laten lachen. Daar is niks aan veranderd. De baas schrijft alleen over wat ze weet en heeft geleerd en 5 jaar geleden had ze niet durven dromen dat ze vandaag hier staat. Ik ook niet, want ze staat plotseling achter mij en hijgt in mijn nekhaar.

Vandaag is niet van gisteren  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @JouwWeb 

Terug naar tweelingzielen en gelukkig zijn

Sinds haar lief in haar leven is heeft de baas een diepgravende ontwikkeling doorgemaakt en bruist ze op creatief vlak als nooit tevoren. Naast alle gedichten schrijft ze gestaag aan haar boek, ook al raakte dit naast de studie wat aan de zijlijn, maar ook dat komt na de vakantie weer goed. Net als tijd voor de volgende studie ‘HSP coach’, een extra opleiding naar aanleiding van het systemisch werk, in februari als cadeau uitgezocht. Ze mag wel op mij oefenen, ik ben een reuze hoog sensitief mannetje. Ook al staat haar hoofdje nu niet naar leren, ook deze code wordt gekraakt als de tijd daar is. En de baas heeft geen haast meer, het komt zoals het komt en boven alles is ze gelukkig nu. En ik kan het weten, ik voel zoiets haarfijn aan via mijn snorrenbaard en super spirituele-antenne. De baas werkte altijd al aan zichzelf, maar sinds die lange lieve snuiter voor het eerst in haar leven kwam - alweer 31 maanden verliefd - kwam alles in een stroomversnelling. Waar is en blijft die tweelingziel eigenlijk? Hun fysieke afstand gaat al de zevende maand in.

Tweelingzielen apart en samen

Al staat ie tot nu toe nog niet op de stoep, de baas voelde hem wel regelmatig in haar systeempje. Soms doordat haar haren recht overeind gingen staan (geen goed teken vind ik), op andere momenten voelde ze zijn onrust, verdriet en gejaagdheid. Maar meestal was hij afgesloten en voelde ze hem helemaal niet. De rode draad was wel dat ze intuïtief wist en weet dat hij er nog niet klaar voor is. Hij voelt niet in een positieve energie en anders had hij zich immers wel gemeld. Ik weet toevallig dat hij net zo non-lineair in het leven staat als ik, tijdsbesef is er niet echt (en is ook maar een verzinsel), want het is altijd nu. Wat voor de baas de zevende maand is, is voor hem…? We weten het niet. De baas weet alleen dat haar lief systemisch (ze delen immers letterlijk en figuurlijk hetzelfde energiesysteem) in een lage ongelukkige energie zit. Dit is ook logisch als je weet waar hij mee moet dealen en aan moet werken. Maar dat is van hem en niet van haar. Zij heeft zijn pad losgelaten begin januari en zit juist in een steeds hogere energie. Niet dat ze haar liefde heeft losgelaten of het vertrouwen in hem en hun liefde. De baas heeft geleerd om in haar eentje gelukkig te zijn, daarvoor is ze niet meer afhankelijk van een ander. Met haar lief zou ze natuurlijk nóg gelukkiger zijn, maar de basis heeft ze nu zelf in huis. De liefde tussen tweelingzielen is onvoorwaardelijk en blijvend, ze hebben immers dezelfde ziel. Hoe ik dat weet? Lees mee en huiver.

 Tweelingzielen - meer dan echt - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @F.Stevens ai

Buckie vergist zich gruwelijk – tweelingzielen – het ultieme bewijs

Mooie titel hè, ik geef het eerlijk toe, niet zelf bedacht. Ik schaam me diep dat ik zo in de war was en me te puur en kwetsbaar heb opgesteld. Er werd gelukkig geen misbruik gemaakt door de ontvanger, net als ik geen alfa. Niet doorvertellen aub. Tot op de dag van vandaag begrijp ik niet hoe ik me in een totale vlaag van verstandsverbijstering zó heb kunnen vergissen… Ik ben een gevoelige en slimme knaap; ik geef kopjes op commando, herken namen en woorden en tot die ene dag heb ik het liefje van mijn baas keurig gedoogd. Schonk hem geen bijzondere aandacht, deed mijn slaapje braaf bovenop de krabpaal. Hoorde met één oor wel eens dat de baas tegen die beer van een vent zei dat ik uit kon halen, hoe durfde ze. Van hem had ik sowieso geen last met zijn rustige behoedzame aard. Als hondenmens zei hij mij en Mimi wel keurig gedag maar hield respectvol afstand. Daarnaast was hij totaal op de baas gericht met zijn blik, houding, lijf en aandacht. Totdat de baas het magische zinnetje uitsprak toen ik voorbij trippelde: ‘Wist je dat Buckie een hele spirituele kat is?’ Dit heerlijke (en terechte) compliment deed mijn snorren gelukzalig trillen. Eindelijk werden mijn blik op oneindig en heldere ogen die dwars door iemands ziel staarden gewaardeerd. Van ultieme blijdschap sprong ik bij de baas op schoot en vleide me als een gek tegen haar borst en kin aan. Ik gaf de beste kopjes (beukers zelfs) en knorde en kroelde als een malle. Dat doe ik alleen bij mijn baas en soms een beetje bij de dochter (mijn officiële baasje, maar die zie ik minder vaak en degene die mij elke dag voert krijgt de hoofdprijs), voor de rest moet ik niks van andere mensen hebben. Terug naar de gênante situatie, even opletten. Plotseling ontdekte ik het hoofd van de baas die mij met openhangende mond aanstaarde en ik schrok me helemaal kapot. Ik lag niet op háár schoot, het was de zijne!!! Ik liep hém uitzinnig kopjes te geven, te knuffelen en te kroelen. Maar het voelde als de baas, help! Snel droop ik af, maar het kwaad was al geschied. Hoe kon ik mij zo vergissen? Tegelijk had ik het ultieme bewijs geleverd dat tweelingzielen dezelfde ziel zijn/hebben. Hij en zij voelden voor mij hetzelfde en ik schaam me de ogen uit mijn kop dat ik enkel op mijn gevoel afging. Dit was uiteraard eenmalig en als hij opnieuw op de stoep staat zal ik beter uit mijn doppen kijken, want ook ik heb mijn trots. Vergeet dus maar snel wat ik net heb gezegd. Snaveltjes toe. Nu je het zegt, ik heb wel trek in een sappig vogeltje, oh nee dat is Mimi’s afdeling. Ik lust alleen droge brokjes en gecamoufleerde pilletjes in vleesklei. Burp.

Het middenblauw van de pauze - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Pixabay