Tweelingzielen scheiding - tips & tricks

Foto @Becerra Govea

Hoe laat je je tweelingziel los?

Tja, goeie vraag en het antwoord is tweeledig, want je hebt het praktische en het mentale loslaten. Stoppen met contact zoeken is gewoon een afspraak die je met jezelf maakt en dat lukt me nog steeds goed. Ik weet waarom ik dat moet volhouden als ex-jager (ja, je leest het goed, ik jaag niet meer) en ik ben er inmiddels aan gewend. What’sApp is sinds eind december 2025 een saaie stille bedoening geworden. Alleen met mijn kinderen heb ik mijn lolletjes en wat versnipperde berichtjes hier en daar. Ook Instagram staat op een laag pitje, ik ben online stukken minder actief. Behalve hier dan, maar dat geeft energie.

Hoe krijg je je tweelingziel uit je gedachten?

Nou dat ging lange tijd redelijk vanzelf, zeker in het begin. Om iemand mentaal te kunnen loslaten moet je je energetisch los kunnen koppelen en dat is met je twin een fikse uitdaging. Je deelt immers hetzelfde energiesysteem. Toch lijkt het alsof we samen een stilzwijgend 'verbondje' hebben gesloten; laten we ons terugtrekken. Het was mijn keuze om afstand te nemen en ik was druk met mezelf en hij zat in zijn sneeuwbol met muren tot aan de hemel. Ik denk dat ik onbereikbaar was voor hem door mijn focus op mijn eigen pad en het fort waar hij zich in terugtrok had geen ramen. Mijn aanname natuurlijk, want zeker weten doe ik het niet. Maar mijn intuïtie vertelde me dit en ik heb geleerd om die heel serieus te nemen. Zijn foto kreeg een minder prominent plekje, maar weghalen, dat kon ik niet over mijn hart (en ziel) verkrijgen. Aan onze liefde lag het immers niet.

Dichter bij mij  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @freestocks.org 

De cirkel van gemis – mijn poëzie

Als ik terugkijk vloeide mijn gemis als een vicieuze cirkel vol eb en vloed. In het begin voelde ik me beresterk en dacht ik amper aan hem. Dat hij afgesloten was hielp hierin enorm. Toch volgden er altijd verdrietige dagen en momenten vol gemis, na positieve sterke dagen. Ik verwerk(te) al mijn emoties, ervaringen en ingevingen in mijn poëzie. Ook daarin lees (en luister) je de afwisseling van dagen vol kracht, blijheid en liefde, tegenover verlangen, onmacht en verdrietige leegte. Ook omdat de tijd genadeloos doortikte en we nieuwe records bereikten. Geen positieve, want elkaar voor het eerst langer dan twee maanden niet zien, naar nu zelfs bijna vier (!) maanden afstand. Dit voelt steeds meer als een amputatie.

Tweelingzielen stilte

Het hielp ook niet dat ik eigenlijk verwacht had dat hij zich eerder zou melden, want ik had mijn antwoorden al klaar: Heb je iets nieuws te vertellen/stappen gezet? Nee? Dan heeft afspreken weinig zin. De stilte op de lijn was oorverdovend en het zou ook te vroeg zijn… Mijn gekwetste ego liet regelmatig van zich horen. Mijn lief ervaart de tijd niet-lineair - ik ken hem - maar ík streep bij wijze van spreken de weken af. Toch kwam mijn lief wel steeds vaker via muziek, dubbele cijfers, zijn naam of een andere niet te verklaren toevalligheid bij mij binnen. En nu hij sinds een paar weken ineens weer voelbaar is qua energie, groeit het gemis alleen maar. Je voelt opnieuw haarscherp wie er ontbreekt; mijn heerlijke liefste lief.

Wij vinden elkaar - de mooiste helft  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Suzy Hazelwood

Focus op spiritueel ontwaken

Vanaf het moment dat ik eindelijk voor mezelf koos legde ik de focus terug waar ie hoorde; bij mezelf. Dat ging heel natuurlijk, enerzijds bewust en anderzijds gedreven door een onbekende kracht. Als je spiritueel (opnieuw) ontwaakt neemt iets groters het van je over. Noem het een oerkracht die alles mee sleurt waar je iets mee moet of juist dingen van je afpakt. Ik hoef niet uit te leggen dat het voelde alsof de liefde in de vorm van mijn tweelingziel mij ontnomen werd. Dan bedoel ik natuurlijk zijn fysieke aanwezigheid in mijn leven, onze liefde in 3D. Natuurlijk wist ik dat zijn liefde voor mij niet wegging en nooit verdwijnen zal en hetzelfde geldt voor mijn liefde voor hem. Wij houden onvoorwaardelijk van elkaar, voor eeuwig , maar dat is voor nu enkel in de vijfde dimensie (in 5D holadiejee, heb je lekker pech mee). 

Tweelingzielen scheiding – einde afhankelijkheid

Mede-afhankelijkheid (co-dependentie) zie je overal om je heen in (liefdes)relaties, maar als tweelingziel krijg je een lesje in voor jezelf leren zorgen. Vandaar de afstand/separatie/scheiding. Ik heb een hekel aan dit laatste woord, omdat het iets blijvends in zich draagt en ik zie deze fase als tijdelijk en noodzakelijk (ik werk immers aan mijn toekomst). Maar tweelingzielen zoeken op het woord tweelingzielenscheiding en vrezen deze of begrijpen 'em beter dan ze lief is. Net waar je staat in jouw proces. Even terug naar mijn tussenfase (vorig jaar); ik leerde toen al om mezelf te troosten, redden, oppeppen en helen. Dat scheelt deze tweede ronde van afstand echt enorm. De meeste mensen zoeken dit bij hun partner en dat lost lekker veel op, maar dat is niet ons pad.

Jij & ik - langer samen  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @DS stories

Zelfliefde - de onmisbare sleutel

Bij spiritueel ontwaken hoort zelfontwikkeling, zelfzorg, zelfredzaamheid en zelfliefde. En dat moet je allemaal (inderdaad) zelf doen. Niemand heeft zich ooit helemaal vrij kunnen maken met behulp van een ander. Het échte werk moet je in je eentje doen. Wil jij je ware zelf worden en je zielsmissie vinden? Dan loop je in je eentje, want jouw pad is uniek. Niet iedereen hoeft zo diep of ver te gaan, maar als jij een tweelingziel bent (en hébt als grote katalysator) dan weet je wat ik bedoel. Niet dat het eenzaam is, dat heb ik achter me kunnen laten. Ik geniet nu van mijn solitude want deze brengt me inzichten, rust en balans. Maar hoe leer je om echt van jezelf te houden en wat is dat precies?

Wat is zelfliefde niet?

Beauty-rituelen, nieuwe kleren, lekker eten of een vakantie naar de zon? Fijn, mooi en heerlijk, maar allemaal externe dingen. En op zaken buiten jezelf heb je nu eenmaal geen invloed. Liefde en geluk zijn niet te koop en zulke liefde maakt afhankelijk. Ook al helpt het om goed voor jezelf te zorgen (op tijd rusten, jezelf verwennen met een lekker geurtje of op vakantie), het komt na zelfliefde, niet ervoor in de plaats. Dan is het iets leegs. Als je denkt dat dit echte liefde voor jezelf is dan houden er ontzettend veel mensen van zichzelf. Kijk iemand in de ogen en je ziet het. Ogen zijn immers de spiegels van de ziel. Echt van jezelf leren houden kan een uitdagende levenslange taak zijn. Het is makkelijk gezegd, maar niet zo eenvoudig gedaan. Helaas. Maar er is hoop en je zult wel moeten, als je tenminste je beste leven wilt leven, het leven dat voor jou bedoeld is.

Wat is zelfliefde dan wel?

Echte liefde voor jezelf is puur en stabiel (hoewel het wel kan stuiteren van binnen) en er komt pas ruimte voor als je je eigen obstakels in de ogen hebt gekeken en hebt opgeruimd. Zoals Louise Hay zegt (mijn grootste voorbeeld en extra ‘oma’): Elke baby houdt van zichzelf, heeft alles van zichzelf lief, kent geen afwijzing, afkeuring en accepteert simpelweg alles aan zichzelf. Waar onderweg zijn we deze zelfliefde kwijtgeraakt? Oh ja, door de buitenwereld; onze ouders, leraren, passanten, ex-geliefden enz. Zij fungeerden als spiegels die niet altijd juist waren. Tijd om onze eigen stem te leren herkennen tussen het valse geruis.

Zelfliefde - de grootste kracht   - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @DS stories

Leer van jezelf te houden

Ik dacht dat ik inmiddels best van mezelf hield, alleen het feit dat ik nog steeds met kruimels genoegen nam op bepaalde gebieden, stond daar haaks op. Natuurlijk houden we zoveel van onze geliefden omdat ze onze eigen liefde spiegelen. Zo ook met onze tweelingziel; liefde 5.0. Ik mis het gevoel dat hij me gaf; dat hij mij het mooiste en liefste meisje vond. Hoe ik mezelf door zijn ogen zag; een vrije vlinder en tegelijk vol veerkracht en levenslust. Dat ik me zo geliefd en gewaardeerd voelde, maar vooral gezien en gehoord. Hij was de eerste man/geliefde die mij wérkelijk zag. Hij vond alles aan mij even lief, mooi en bijzonder, hij accepteerde mij volledig en wees niets af. Zoals hij er speciaal voor ging staan om mij van top tot teen te bekijken, vol verwondering, nieuwsgierigheid en verliefderigheid. En ik voel precies hetzelfde voor hem, maar dan iets met lief & mannelijk, spierballen, leeuwenmanen en hilarische grapjes. Ik weet dat ik even in de verleden tijd over hem sprak, maar zo koester ik mijn herinneringen. Vertaal bovenstaande nu eens naar jezelf: kun je jezelf ook zo zien en voelen zonder hem? En daar was dus werk aan de winkel voor mij en ik weet ook voor hem. Tweelingzielen hebben meestal dezelfde pijnpunten en wonden te helen.

Graaf in je verleden en heel jezelf alsnog

Van jezelf houden, met hart en ziel, is niet zo moeilijk als je leven van een leien dakje ging. Het mijne ging dat bepaald niet (van wie wel?) en dan heb je veel om uit te zoeken en te helen. Kennis is immers macht. Ik had daar al enorme sprongen in gemaakt voordat ik mijn lief leerde kennen. We ontmoetten elkaar op het perfecte moment, nogmaals dank Universum. Maar onze liefde triggerde alles in elkaar wat aandacht nodig had, vandaar zijn worstelingen en de mijne. En die wonden moet je zelf aanpakken, dat is van jou en van jou alleen. Soulmates kunnen elkaar hier wel mee helpen (je weet wel die mooie stabiele liefdesrelaties van jeugd tot ouderdom), maar het pad van tweelingzielen loopt op eigen unieke wijze. Je heelt jezelf apart van elkaar, om daarna geheeld te kunnen herenigen. Het is de enige manier, anders blijf je in rondjes lopen en kom je geen stap verder in je eigen ontwikkeling en kom je niet samen. Een scheiding is dan blijvend en misschien ben je ook geen tweelingziel van elkaar, maar zit je in een toxische relatie. Lees vooral mijn eerdere blogs voor uitleg.

Mijn grootste geluk   - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Tara Winstead

Zelfontwikkeling – mijn redding

Ik ontwikkel mezelf al mijn hele leven. Zelfrealisatie is mijn derde naam, al voor ik wist wat dat inhield. Watte? Na mijn laatste spirituele ontwaking in december voelde ik me opnieuw kwetsbaar, verdrietig en naakt. Het was niet zo’n donkere nacht van de ziel als eind 2024, maar niet minder ontwrichtend. Al mijn zintuigen stonden op scherp, mijn intuïtie rees de pan uit en mijn chakra’s vlogen op tilt (mijn trouwe hartchakra voorop). Ken je die ui met die schillen/laagjes? Precies! Ik dacht dat ik al vele schillen had afgewikkeld of afgeschud en dat mijn kleine innerlijke kind al op haar veilige plekje zat genesteld. Toen startte ik met een opleiding Systemisch coach (bijna afgerond) inclusief familieopstellingen. Om eindelijk in deze interessante materie te duiken (ik las De Fontein van Els van Steijn al jaren geleden) en mijn zielsmissie trouw te worden; een ander helpen met mijn kennis en levenservaring. Maar als coach/leraar moet je wel zelf boven de materie staan, te beginnen met je eigen jeugd/familie. Er waren nog wat losse eindjes om verder uit te pluizen. Dat ik mezelf op deze manier mooi afleidde van het gemis van mijn lief, was een win-win.

Systemisch coachen/familieopstellingen

Mijn opleiding heeft mij ontzettend veel geleerd over (ook mijn eigen) liefdesrelaties, familiesystemen (maar ook bedrijfssystemen) en het systemische werken. Ik had er niets van willen missen en het bracht me persoonlijk een diepgaand inzicht (zeg maar verlossing, letterlijk). Dit kostte me wel veel bloed, zweet en tranen. Mijn persoonlijke Familie-opstelling bij een systemisch coach verliep namelijk niet vlekkeloos en dan druk ik het nog zachtjes uit. Gelukkig heb ik talent om negatieve ervaringen positief om te buigen en kreeg ik hulp van mijn beste vriendin (onmisbare wijze oppepster). Daarnaast bood mijn ervaren docente van mijn opleiding aan om haar wijze licht erop te laten schijnen, zo kon ik alles op de juiste manier interpreteren. Daarna heb ik zelf mijn Familie-opstelling thuis af kunnen maken met grondankers en kreeg ik het antwoord op mijn prangende vraag. Waar komt mijn angst vandaan binnen de familie en hoe leg ik haar terug? Ik heb hier uiteraard poëzie/liedjes over geschreven, iets dat ik bijna dagelijks doe. Woorden komen zo makkelijk tot mij via mijn brein/bron, dat ik vaak achteraf versteld sta. Heb ik dat geschreven? Als je je eigen gedachten terugleest en hoort, komt dat veel meer binnen. Zo heel ik mezelf en hopelijk heeft een ander (jij) er ook wat aan.

Vergeten verleden - pijn in het heden  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @MART PRODUCTION

Systemisch coachen – voelen en niet-weten 

Als trouw hoofdmens moest ik afdalen in mijn lichaam. Ik mag dan hoogsensitief zijn, toch verblijf ik liever veilig in mijn hoofd om me af te sluiten voor alle zintuiglijke prikkels. Weliswaar lekker rustig en veilig, maar niet zo effectief en ook best zonde van het verspilde voel-talent. Heb namelijk al veel en vaak mogen representeren in andere familieopstellingen, maar ook thuis op grondankers voor ‘huiswerk’ en ik blijk er goed in te zijn. Je voelt namelijk wat er in een systeem te voelen is (van een onbekende familie of bedrijf of gewoon het ‘voelen’ van een eigenschap, oplossing of angst. In 'het wetende veld' ligt kennis opgeslagen die je als representant oppikt: dingen en gevoelens die je niet kunt weten of voorzien. Als systemisch coach werk jevanuit 'het lege midden', dat betekent onbevooroordeeld aanwezig zijn en niet-weten (lees: niet controleren). Laat ik daar persoonlijk dus al veel ervaring mee te hebben. Natuurlijk start je met een gedegen basiskennis over systemen: binding, ordening en de balans tussen geven en nemen. En vervolgens oefen je in voelen, observeren en op de juiste manier anticiperen op wat zich voordoet. Want na het ‘breinwerk’ moet je vooral meters maken in oefenen, begeleiden en ervaring opdoen en daar ben ik nu mee bezig.

Wat ik van mijn familie-opstelling heb geleerd

Ik kan heel goed voelen; zowel invoelen als aanvoelen en heb een heel zuiver afgestemde intuïtie. Zo kwam ik erachter (nadat mijn docente mij achteraf spiegelde) dat ik vaak niet naar mijn intuïtie luisterde/handelde, terwijl deze heel betrouwbaar is. Alle antwoorden en informatie zitten al in mij en ik trek nu veel beter en steviger mijn grenzen. Dat vinden anderen niet zo fijn, maar dat is niet langer (gevoelsmatig) mijn probleem. De pleaser/fikser in mij houdt tegenwoordig zijn mond of wordt wijselijk teruggefloten door één van mijn wijze kinders. Hierdoor ben ik veel meer in contact met mijn lichaam en reageer ik opvallend direct op negativiteit of verontrustende energieën. Na mezelf als HSP ‘succesvol’ jarenlang van mijn zintuigen te hebben afgesloten, ben ik nu echt aanwezig. Dat lukte me samen met mijn lief altijd als vanzelf, omdat we zo thuis zijn bij elkaar (en van hetzelfde zijn).

Familie-opstelling - kaartenhuis   - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO 

Foto @Ann H 

Allergisch voor negatieve energieën

Zo stap ik nu letterlijk achteruit of verlaat ik een ruimte als ik nare energieën voel. Ik weiger me nog langer bloot te stellen aan negativiteit, zware sferen of onderdrukte woede die ik bij anderen voel. De groeten, ik ben weg. Zo sta ik graag ‘s morgens in mijn achtertuin voor ik naar mijn werk ga en laatst voelde ik me helemaal één met het energieveld van de zingende vogels, het gefluit zinderde dwars door me heen. Natuurlijk moet ik me soms nog steeds afsluiten en daarin ben ik lerende. Mezelf openstellen voor een ander en een veilige omgeving creëren kon ik al en daar heb ik nu nog meer plezier én profijt van. En ik spreek mijn waarheid waar het veilig kan HARDOP, ook niet mis toch?

Ken uzelve en heb jezelf lief

Yep, ik ken mezelf nu stukken beter, omdat ik mijn familiesysteem eindelijk ken en eer. Heb mijn antwoorden gevonden en voel me bevrijd. Onze familie-angst – door zoveel familieleden meegesjouwd – hebben we ‘samen’ (d.m.v. grondankers) teruggegeven aan de generaties die de stamboom te boven gaan. Dit helende gebaar deed ik met een liefdevol en aandachtig ritueel 'samen met de familie'. Een mengeling van opluchting, trots, mildheid en kracht trilt na en ik voel respect voor al mijn voorouders; dankzij hen besta ik. In plaats van mezelf nog langer op mijn kop te geven, accepteer ik mezelf steeds makkelijker. Als je je eigen leven/familie aan jezelf voorbij hebt zien trekken als een soort voorstelling/toneelstuk, dan komt dat wel even binnen. Ik heb het niet kloppende losgelaten (een niet zuivere representant met schrikbarende uitspraken, ja dat bestaat helaas. Horror!) en neem het positieve mee. Zo heb ik al mijn hele leven een beschermengel (mijn ongekende opa weet ik nu) en mijn lieve oma was inderdaad wie ik voelde dat ze was. Ben trots op mijn veerkracht, levenslust en op wie ik ben geworden, ook al kostte deze laatste ontdekking me opnieuw een ‘donker nachtje van de ziel’, ik had het niet willen missen. Daarom, wie zegt me nog wat, wie denkt mij te kunnen vertellen hoe ik zou moeten leven? Niemand, dank u. Mijn leven is van mij, net als het jouwe alleen van jou is.

Ik kom eraan   - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Maksim Goncharenok

Niets is meer hetzelfde en ik zeker niet

Nee, ik ben niet meer dezelfde als pakweg vier maanden geleden toen ik mijn lief voor het laatst zag. Niet-weten is mijn motto geworden en mijn weg gaat alleen maar verder vooruit en omhoog. Na deze opleiding staat een volgende uitdaging te trappelen, die van HSP coach. Nog meer verdieping op coaching gebied en bredere kennis over hoogsensiviteit. Daar heb ik opnieuw zelf ook veel aan en daardoor straks een ander ook. Ik voel dat hier mijn roeping ligt. Eens een leraar, altijd een… Nee pa, als coach sta je niet boven iemand, maar naast diegene. Je gaat uit van de kwaliteiten van je coachee, je hoeft iemand alleen maar te begeleiden naar de antwoorden die iedereen zelf al in zich heeft. Zie het als kompas en liefdevolle reisgezel naar je echte en gelukkige zelf.

Wacht niet op je tweelingziel!

'Je moet niet passief op je tweelingziel gaan zitten wachten tot je neus bloedt, anders kom je nooit verder in je leven. Ook komt hij zo nooit terug, want hij voelt die zware trekkende energie en en daar rent hij liever voor weg' – aldus het advies van ervaren Twinflame-coaches. Het ongevraagde advies van vreemden klinkt ongeveer hetzelfde: 'Ga verder met je leven, zoek een andere vent, als hij je echt leuk vindt was ie wel bij je!' (alsof het om een toxische situatie gaat). Blijkbaar moet je een partner hebben, vrijwillig single zijn is geen optie en je lief is eenvoudig vervangbaar. Vast goedbedoeld, maar je hebt er niks aan. Verstandig ja-knikken is in dit geval het beste, bewaar je licht maar voor de mensen die niet oordelen en openstaan voor ‘nieuwe’ kennis en inzichten. Ik ben liever alleen als het niet met hem is. 'Maar straks wijs je een andere potentiële partner af?' Gruwel, waar men zich wel niet druk over maakt. Opnieuw afhankelijkheid en jij arme, alleenstaande vrouw… Toevallig heb ik een groot hart barstensvol liefde en geliefden en ik voel me de koningin te rijk.

Ik noem je - tot straks  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Julia Filirovs

Bijna vier maanden later – hoe gaat het nu?

Nee, ik heb niet passief gewacht, ik heb geleefd met hart en ziel en zoveel meer over mezelf ontdekt. Koester mijn kleine Nienke en tiener/disco Nienke en mezelf niet te vergeten, als aanvoerster van ons team. Ik bescherm, troost, verblijd, heel, koester, verzorg en ontwikkel mezelf. Omdat ik eindelijk van mezelf houd, van alles in mij, het uitdagende, het makkelijke, mijn talenten, mijn schaduwkanten, mijn licht en mijn donker. Ik omarm de hele bende met hart en ziel en van daaruit volgt de rest vanzelf. Als moeder ben ik verder gegroeid en word daarin heerlijk gespiegeld door mijn kinderen. Ik ben supertrots op ze en ontzettend dankbaar voor waar we nu staan in het leven. Hoe fijn we het samen hebben, hoe sterk en wijs ze zijn en hoe ik de familiepatronen doorbroken heb en zo ons familiesysteem heb geheeld. Net als de ‘dwaas’ (mijn favoriete tarotkaart) loop ik rustig en vol vertrouwen verder op mijn pad, met mijn intuïtie als kompas. Al is de route nog onbekend, ik nader mijn einddoel vanzelf. Het komt (en is al) helemaal goed en onderweg ga ik lekker pret maken en nieuwe dingen leren. De foto van mijn lief (ons samen) staat weer prominent op mijn kast, ik ontken mezelf en ons niet langer! En het kan me niet schelen wat de buitenwereld daarvan vindt.

En hoe is het nu met je tweelingziel?

Sinds een paar weken (ongeveer tegelijk met mijn bewuste keuze om me weer naar het licht te keren) voel ik mijn tweelingziel weer. Toeval bestaat niet. Ik miste mijn vertrouwde blij en was het zat om me nóg langer in mijn oude vertrouwde pijn te wentelen. En dat hoeft ook niet meer, de zaak is gesloten. Hierdoor kwam ik weer hoger in mijn energie en al voelde ik tussendoor wel eens zijn energie (niet positief, maar onrustig en zwaar), verder was hij al die maanden afgesloten. En daar ineens, onbewust (noem het intuïtief) voel ik hem weer, samen met gemis en soms ook verdrietig verlangen. Wat niet gek is, want onze liefde is echt en ook de vraag Waarom? komt weer ouderwets voorbij en die krijg ik waarschijnlijk gevoelsmatig nooit beantwoord. Ik voel dat hij heel binnenkort binnenkomt met een berichtje/foto/bezoek. Niet te verklaren hoe ik dat weet, maar ik wéét het. Hij heeft niet mijn tempo en zal er nog niet zijn, maar hij heeft stappen gezet. Dat voel ik.

De lente - liefde in de maak  - poëzie/songtekst @Missnienox 2026 - ai gegenereerde song @SUNO

Foto @Nuta Sorokina

Vanaf hier wens ik jullie allemaal heel veel (zelf)liefde, ontdekkingen, plezier en bovenal vertrouwen in jezelf en in elkaar. Vergeet nooit: als de nacht het donkerst is, gloort het ochtendlicht, het is hoop die een mens op de been houdt. Net als zélf de regie pakken en stappen zetten, al is het maar een ieniemienie stapje, jij bent het waard!

Nienke, 25 april 2026, @MissNienox

P.S. Mijn laatste tweelingzielenblog en ook de eerdere worden gigantisch vaak gelezen en jullie komen overal vandaan. Daar ben ik dankbaar voor, ook voor het feit dat MissNienox zo zichtbaar en vindbaar is. Een van mijn trouwe lezers vroeg wanneer er een nieuw blog kwam. Zelf wist ik niet zo zeker of ik al genoeg (nieuws) te vertellen had. Zo zie je maar: genoeg opgespaard getetter weer. Bedoel ik liefdevol, een beetje zelfspot moet kunnen, ik ken mezelf. Daarom hoop ik dat jullie hier opnieuw inzichten, troost of houvast uit kunnen halen. Daar doe ik het voor. Lieve groet, Nienke