Mijn Wildebeest / Poëzie

Als ik terugkijk
Metersdiep
Wegduik
Opvis en opfris
Ontgrendel
En open
Het luik
Zoveel zoden
Aan de dijk

Als ik neerstrijk
Van een afstand
Observeer
Schud en schok
Neerdalend
Geruis
Ik leer
Niets is
Wat het lijkt

Want ik
Ontwaakte al eerder
Al vaker
Rijzen na dalen
Niet langer verdwalen
In oude verhalen
Dankzij al mijn
Verwerkte pijn
Gemis en verdriet
Raakt het me nu niet
Zo erg zo diep
Geen vliegende kiep
Als dat het zou doen
Wanneer ik
Voor de eerste keer
Het beest in de bek
Zou kijken
Wegkijken
Tegen de haren strijken
Nee mijn beest
Zit allang
Wang tegen wang

Wij kennen elkaar
Al langer dan vandaag
Kroep hem in zijn kraag
Zit al op een diepere laag
Dan de gemiddelde mens
Dat bedoel ik niet arrogant
Dit gaat boven verstand
Diepgravend en intens
Alles in de hens
Mijn schaduwkant
Mijn wilde beest
Allang terug
Rug aan rug

Van nooit
Weggeweest
Beschermt hij mij
En ik hem
Hij is mijn kompas
Zwaartekracht
Sterk maar zacht
Zwartwitte vacht
Door hem leer ik
Mezelf nog elke dag
Beter kennen

Want ik
Ontwaakte al eerder
Al vaker
Rijzen na dalen
Niet langer verdwalen
In oude verhalen
Dankzij al mijn
Verwerkte pijn
Gemis en verdriet
Raakt het me nu niet
Zo erg zo diep
Geen vliegende kiep
Als dat het zou doen
Wanneer ik
Voor de eerste keer
Het beest in de bek
Zou kijken
Wegkijken
Tegen de haren strijken
Nee mijn beest
Zit allang
Wang tegen wang