De slotscène / Poëzie

Dat je kijkt
Naar zo'n scène
De liefde
Onbalans
De grenzen bereikt
Genoeg uitgereikt
Niets is wat het lijkt
En dat de vrouw
Of de man
Durft afstand te nemen
Los te laten
Zonder garantie
En dat ik nu diegene
De dappere ben
Die dat doet en kan

Ik stond op
Liet los
Dat deed en doe ik
Nog steeds
Met open hart
En rechte rug
En het is niet aan mij
Allang niet meer aan mij
Wat jij wel of niet doet
Stampvoetend
Handenwringend
Optrekkende kou
Jij weet je weg
Terug naar mijn stoep
Onze hartenklop
Stille roep
Het is aan jou

Dat je naar zo'n scène
Keek en huiverde
Hoe durf je
Jouw grootste liefde
Los te laten
Afstand te nemen
Hoe houd je vertrouwen
In het blijvende houden
Van elkaar
Want aan de liefde
Lag het deze keer
Ligt het deze keer niet
Het is de timing
De tand des tijds
Verliezen en spijt
Maar het is niet
Jouw taak of strijd

Je wilt schudden
Je wit schreeuwen
Wakker worden
Word toch wakker
Duurt al eeuwen
Maar je weet
Je voelt
Dit is aan de ander
Van de ander
Niet van mij
Maar alles van jou
Je moet je eigen
Beest in de bek kijken
Je demonen bevechten
In het echt
In het nu
Zonder bezwijken
En nog langer
Wegkijken
Zo zijn wij bedoeld

Ik stond op
Liet los
Dat deed en doe ik
Nog steeds
Met open hart
En rechte rug
En het is niet aan mij
Allang niet meer aan mij
Wat jij wel of niet doet
Stampvoetend
Handenwringend
Optrekkende kou
Jij weet je weg
Terug naar mijn stoep
Onze hartenklop
Stille roep
Het is aan jou

En aan het einde
Van het boek
Het laatste hoofdstuk
De slotscène
Van de film
Ligt een nieuw begin
Alles ligt open
Fris en nieuw
Het begint nu pas echt
Het oude afgehecht
De draaideur
Plotselinge beweging
De vrouw vol levenslust
Ze leeft haar leven
Met hart en ziel
Alles klopt
Bijna alles
Want daar is hij
En de tijd staat stil
Met gloeiend hart
Terug gezongen
Door het hare
Ziet hij haar
Kijkt ze op
En ze vangen elkaar
Blikken en ogen
Ogenblikken
Armen en haren
Krullen en piekhaar
Het eeuwige drumstel
En vooruit die luchtgitaar