Home » Blog » De wet van de smet

De wet van de smet

Gepubliceerd op 9 september 2021 om 12:37

morsen omgevallen glas limonade vlekken smet @missnienox

 

Het heeft een aantal jaren geduurd. Het viel me gewoon niet eerder op. Langzamerhand begon me iets te dagen. Ik ontdekte een wetmatigheid in de dingen die zich voordeden. Altijd op het besmette vlak, dat dan weer wel. Samen met het hebben van huisdieren, het ontvangen van visite en uiteindelijk het krijgen van kinderen, ontdekte ik een wisselwerking.

Hoe schoner het was, hoe smeriger het werd

 

Dit behoeft enige uitleg. Tijdens mijn studententijd jaren geleden, deelde ik een woning. Met zijn vieren bestierden we een echte eengezinswoning in een buitenwijk van Groningen. We bezaten katten en fruitvliegjes. De eerste hadden niets met het tweede te maken, maar bezorgden ook overlast. Zoals het een goede student betaamde, kon de kattenbak altijd nog wel een weekje langer mee. Onze garage was alleen hinkelend bereikbaar, kattendrollen lagen netjes gedrapeerd achter en tussen onze vele fietsen. Op de dag dat we het huis leeghaalden, na jaren fijne luidruchtige bewoning, troffen we een stilleven aan achter het tv-meubel. Een versteend uitwerpsel van Guus. We hadden nooit iets geroken en Guus had ons allang verlaten. Bergen aangekoekte afwas, overvolle prullenbakken en zomervakantie-lunchtrommel-experimenten brachten ons de bewuste fruitvliegjes, harige schimmels en vreemde luchten. Als student kon ik daar goed mee leven en er zelfs de humor van inzien. Helaas kwam aan deze onbevangenheid een abrupt einde toen ik officieel ging samenwonen met eerste liefde.

 

Hoewel het bij mijn ouders thuis altijd gezellig was, ontbrak het wel aan frisse properheid. Ik kreeg het huishouden niet met de paplepel ingegoten, zeg maar. Mijn moeder kon alles, wilde alles en deed alles, maar schoonmaken stond niet op haar lijstje. Dat vond ze zonde van haar tijd. Liever bouwde ze, tuinierde ze, speelde ze met ons of kookte ze haar kunsten. Ik was de enige dochter in huis en had wel de propere blik en de discipline om daar iets mee te doen. Het schijnt dat ik die genen van mijn oma heb, volgens mijn moeder hebben ze een generatie overgeslagen. Mijn vader is ook van de Franse slag en je begrijpt dat mijn ouders een goed duo waren. Arm huis en interieur.

 

Gelukkig was ik er, vol goede moed. En mijn moeder was zeer geholpen met mijn kwaliteiten. Altijd een fris toilet met feesten en partijen, de was die vanzelf aan en van de waslijn kwam. Het vouwen moest wel op moeders wijze gebeuren - op de centimeter keurig recht. Het behoeft geen betoog dat toen mijn ouders verhuisden er veel moest worden uitgemest. Mijn rol hierin was groot, want ik hield en houd nog steeds van het scheppen van orde. Een druk hoofd wenst een ordelijke omgeving. Hoewel ik hierin nogal uit de toon val, want in mijn familie zijn veel hamsterende rommelkonten met drukke overlopende hoofden. Zij zeggen geen last te hebben van hun dichtgeslibde kamers, hun harige toiletbrillen en hun kleverige vloeren. Ook zien zij geen dode kamerplanten, vettige afstandsbedieningen of gele graffiti onder de toiletpot. De geuren van zure koelkasten, riekende hondenmanden, gespinragde muren en besmeurde ramen, het ontgaat ze eenvoudig. Iets dat dermate smerig is, daar valt gek genoeg weinig aan op. Misschien is dat het geheim van slordige mensen, dat ze een dode hoek hebben voor details? Vandaar dat ze verschillen in de omgeving niet zien en daarom ook geen heisa maken van een smetje. De wet van de smet doet zich namelijk niet voor in ranzige huizen met achterliggend onderhoud. Daar trekt hij zijn neus voor op, want daar is geen gewenst resultaat te behalen.

Het heeft allemaal te maken met zien en gezien worden

 

Op het moment dat ik ging samenwonen met mijn eerste liefde, ging er een wereld voor me open. Ik kon eindelijk ongestoord netjes zijn. Was het huis aan kant, stofvrij en fris - dan bleef het fris. Als ik uit mijn werk thuis kwam, lag de woonkamer ongerept en blij op me te wachten. Niets was veranderd, niets bevuild, heerlijk! Ik leerde van eerste liefde een paar mooie huishoudelijke zaken, want hij had wel een poetsmoeder. Dat je niet met je blote voeten door het hele huis moet dribbelen, om vervolgens een zandbak in bed te creëren, door er zomaar in te stappen. Nieuw, nooit eerder over nagedacht! Dat je veel en vaak je handen moet wassen, zeker na het aaien van dieren. Nieuw, nooit eerder over nagedacht! Poezen in of op bed is vies en sluit de deur van het toilet, zodat de jonge poesjes er niet in kunnen verdrinken. Nieuw, nooit eerder over nagedacht!

 

Noem me dom of onnozel, maar ik had nooit eerder nagedacht over dat soort dingen. Ik had het niet geleerd en niet gezien. Dus leerde ik alsnog wat ik wenste te leren, dankzij mijn eigen innerlijke propere ambitie. Een schoonmaakcursus gratis bij een tijdelijk bijbaantje, veranderde mijn kijk op schoonmaken tot op de dag van vandaag. Bedankt cursus. Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen dwangmatige poetser of super schoon wonderkind. Voor mij betekent een opgeruimde schone omgeving: rust, gezelligheid en geluk. Bij een ander maakt het me niet veel uit. Ik registreer de rommel wel, maar heb er geen last van. 

 

Toen eerste liefde en ik nog kinderloos waren en beiden werkten, hadden we niet veel tijd voor het huishouden. Wanneer ik jarig was, moest het daarentegen spic en span zijn. Dan keek ik met de speciale ‘oma blik’ door de kamer en ontwaarde ik plotseling spinnenwebben. Deze zagen er zeer solide uit en hingen er al maanden. Hoewel oma een klein vrouwtje was, ging mijn blik ineens de hoogte in en zo ontdekte ik onaangename verrassingen. Voor mijn moeder maakte het niet uit, maar voor nette oma deed ik graag mijn best een keurige indruk te maken. Nu moet ik eerlijk toegeven dat mijn schone instelling vooral werk- en vloeroppervlakten behelst. Het toilet, de keuken, de woonkamer; daar waar gewerkt, gewoond en geleefd wordt heeft mijn prioriteit. Alles boven de twee meter, heeft mijn interesse een stuk minder. Het scheelt dat ik niet zo lang ben en mijn oma niet meer komt, je wordt steeds makkelijker.

Nu wordt het tijd om de wet erbij te pakken 

 

Ik zal proberen deze uit te leggen aan de hand van de drie elementen die deze wetmatigheid gratis etaleren: huisdieren, kinderen en visite. (Het vierde element ben jezelf, maar daar wil ik even niet aan. Dat zijn de werkelijk beschamende gênante voorbeelden. Die bewaar ik voor het laatst.)

 

Huisdieren… wanneer je huis rommelig is, de vloer morsig, hun mandje harig, dan gebeurt er niets bijzonders. Maar zodra je huis gestofzuigd is, kotsen ze op de deurmat, lopen ze met modderpoten over de schone vloer, krabben ze hun haar uit op de bank en niezen ze tegen de gepoetste ramen. Ze braken een muis uit op je kussen, leggen vlooieneieren tussen de planken en pissen op je nieuwe stoffen bank. Dit doen ze niet op die oude bank die je daarvoor had, of op het verkleurde vinyl. Als je ramen te smerig zijn voor woorden, zit er geen kattenpootje aan, maar fris gelapt smeert kater zijn twee modderpoten met liefde als ruitenwissers heen en weer. Ze stempelen en lekken dat het een lieve lust is, maar alleen wanneer het schoon is (was). Dit is een wet, let er maar eens op. Succes gegarandeerd.

 

Kinderen…wanneer je klaar bent om te vertrekken, schone toeten, frisse lege luiers, dan komt er spontaan een spuitluier. Zo eentje die langs de broekspijpen naar beneden loopt en waarvan de geur drie verschoningen later nog in huis hangt. Schone kleertjes vies, doorgelekt op de vers gewassen autostoelhoes, nog even fijn met de handjes er doorheen en dan aan je schone haren trekken. Dit gebeurt niet als je kapsel vettig en ongewassen is, wanneer je kind een record heeft van een dag lang dezelfde kleren aan, als de stoelhoes zuur ruikt naar melk, etensresten en bevlekt is. Nee, schoon trekt smerig aan. Neem die gedweilde vloer! Al die weken vooraf was er niets aan de hand. Maar op het moment dat deze naar dennennaalden geurt en ligt na te drogen van een intensieve dweil-olie behandeling, keilt jongste er een volle beker dikke stroperige limonade overheen. Gegarandeerd, let maar op.

 

Visite…en dan vooral de mannen, zandstralen direct je schone toiletje. De vloer, de muren, de bril, alles onder de spetters. Toen die kleine kamer er dagen eerder tamelijk dof bij lag, gebeurde er niets. Maar wanneer het glanst en fris is, moet het blijkbaar verpest worden. De combinatie slecht weer en visite is ook een fijne: de gesmolten sneeuwschoenafdrukken staan nog steeds in de geoliede houten vloer uitgebeten. De vloerbedekking heeft zich nooit hersteld van de ijssmurrie. De kringen op de onbewerkte houten salontafel van lekkende tuitbekers, de limonade beker onderin de net gewassen duplobak… De lijst is oneindig.

Samengevat: er is een succesgarantie om iets schoons te besmetten - een wet die zonder uitzondering wordt uitgevoerd - de wet van de smet

 

Wanneer je iets wits aantrekt, komt er een chocoladevlek op, direct de eerste keer. Deze gaat er nooit meer uit, zodat je het zult onthouden. Draag geen wit, wees niet te schoon, zie niet alles. Dan is er niets aan de hand.

 

P.S. En weet je wat echt gênant is? Diarree of doorlekken in een witte broek en heb je een zwarte aan, dan zit je in ieder geval op een witte stoel. Echt waar!

 

Noot aan de visite: jullie zijn nog steeds welkom, vergeef me mijn geklaag. Ik ben een stuk flexibeler geworden.               

Noot aan mijn familie: jullie weten wie ik bedoel en ik houd nog steeds van jullie.

 

@missnienox

 

Heb jij ook een voorbeeld van de wet van de smet? Ik hoor het graag.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

y hagen
8 maanden geleden

Ja.. nooit geweten dat ik zo'n smeerpoets was.. nu ben ik een stuk netter 🙈

Nienke
8 maanden geleden

Ha ha ha! Ja zo is dat :) Dank je wel voor je leuke reactie!