Zo afgesloten

Was je kwijt
Voelde je niet meer
Alsof je in een
Glazen bol vol sneeuw
Zat en mij vergat
Het deed zeer

Voelde je niet
Niet langer verbonden
Ons eigen leven
Op afstand onomwonden
Plots was je terug
Eenzaam verdriet

We zijn zo afgesloten
Zo ieder op ons eigen pad
Voor even moegestreden
Volledig in het heden
Wie doet ons
Eigenlijk nog wat
Maar dit niet weten
Het ongewisse
Knoop in mijn buik
Wat zou je uitvreten
Niks natuurlijk
Niets bovennatuurlijks
Hopelijk wel iets
Maar wat
Wenste dat ik vergat
Dat zou het zoveel
Makkelijker maken
Zo werkt het niet schat

Want we moeten alleen
We doen het alleen
We dragen ons eigen lot
In onze handen
Waterlanders
Voelt vaak oneerlijk
Waarom moet het
Zo apart van elkaar
Het is zelfs
Onontbeerlijk
Waarom moet
Iets zo heerlijk
Zo allemachtig
Uitdagend zijn
Schone schijn
Dit doet pijn

Al lukt het me
Elke dag een stukje beter
Mijn eigen leven
Hartstochtelijk te leven
Met jou van de radar
Achter jouw muren
Een ware vesting
Zal je bezuren
Maar er huist een les in
Dit kunnen verduren

We zijn zo afgesloten
Zo ieder op ons eigen pad
Voor even moegestreden
Volledig in het heden
Wie doet ons
Eigenlijk nog wat
Maar dit niet weten
Het ongewisse
Knoop in mijn buik
Wat zou je uitvreten
Niks natuurlijk
Niets bovennatuurlijks
Hopelijk wel iets
Maar wat
Wenste dat ik vergat
Dat zou het zoveel
Makkelijker maken
Zo werkt het niet schat

Morgen weer
Een nieuwe dag
Afleiding verleiding
Wij kunnen het aan
Wij fiksen dat
Elkaar op afstand
Houden en weerstaan
Steeds verder
Van elkaar vandaan

Toch blijf ik
Op ons
Vertrouwen
De tijd verstouwen
En om de illusie
Rouwen
Tot de dag
Dat het echt wordt
Tussen ons

Stop ondertussen
Toch niet
Met van jou
Houden

Mijn hart gonst

Nienke, 19 januari 2026, @Missnienox