Open kaart

Gepubliceerd op 23 juli 2023 om 16:22

Ik speel open kaart met jullie. Mijn nieuwe liefde is over en voorbij. Het is niet iets wat ik had voorzien of graag had willen delen, want ja, het doet pijn. Het is niet niks als er ruim voldoende liefde was, maar het evenwicht zoek raakte. Soms is de pijn van iemand zo groot dat er geen ruimte is voor de ander. Soms moet je loslaten en is dát juist liefde.

 

Foto hartenkaart Glenn Cary blog missnienox

@Glenn Cary

Liefde is een sprong in het diepe

 

En springen dat deden we, maar niet lukraak. We deelden al snel de diepste dingen en lieten ons niet uit het veld slaan. Natuurlijk was er achteraf gezien een klein knagend stemmetje in mij. Is dit niet teveel op zijn bord en daardoor ook op het mijne? Maar ik was immers gegroeid en kon veel meer aan dan eerder. Oh, wat hoopte ik dat het zou werken tussen ons...

 

Je krijgt de meeste spijt van dingen die je niet hebt gedaan

 

Spijt hoeven we alvast niet te hebben, want we hebben het dapper geprobeerd. Onze harten opnieuw geopend met voorzichtig vertrouwen in een betere uitkomst dan eerder, doe dat ons maar eens na! Ik voelde me kwetsbaar, hij voelde zich kwetsbaar en toch deelden we dat samen. Wat we hadden was een pure verbinding en een lang gemist gevoel van samen. Waarom was dat niet genoeg?

 

Foto Brett Jordan dobbelstenen missnienox blog

@Brett Jordan

Beste intenties - geen garantie

 

Als je iemand ontmoet die veel liefde heeft te geven en je respecteert zoals je bent, is dat goud waard. En als je zelf ook liefdevol bent en je herkent in een ander voelt dat als een verbond. Een gevoel van maatjes zijn, een hartverwarmend gevoel van thuiskomen bij de ander. Iets dat zo logisch en goed voelt wil je behouden, maar zo werkt het niet altijd.

 

Nergens spijt van en steeds bij mezelf gebleven

 

Mezelf trouw blijven en steeds blijven voelen, dat was de opdracht aan mezelf. Het leek of we hard gingen, maar we gingen gewoon snel de diepte in (iets met leeftijd, levenservaring en wijze lessen). Tot een paar dagen geleden hadden we keurige dates buiten de deur en in die zin hebben we ons volwassen ingehouden. Voor de 'blijf-naar-je-gevoel-luisteren-test' ben ik geslaagd, maar waarom voelt het dan zo verdrietig?

 

Foto Eduardo Goody graffitti poppetje hart missnienox blog

@Eduardo Goody

De pijn van liefhebben & loslaten

 

Als je iemand liefhebt en los moet laten doet dat ontzettend veel pijn. Soms wordt het je ineens duidelijk. Hoe lief je de ander ook vindt en hoe fijn je je voelt bij zijn aandacht, sommige verhalen zijn te groot om te dragen. Ik ben heel gevoelig voor energieën en wil het liefst de ander fiksen als ik zie en voel dat degene pijn heeft. Maar dat gaat niet, het is niet mijn taak. Ik heb zelf een verhaal te vertellen en wil ook ruimte innemen. Jezelf wegcijferen is het recept voor ellende.

 

Langzaam maakte ik me steeds kleiner

 

Mijn eigen verhaal deed er langzaam steeds minder toe, terwijl zijn verhaal steeds groter werd. Ik voelde me letter voor letter onzichtbaar worden. Dat deed ik zelf en het gebeurde onbewust. Er is geen sprake van schuld, enkel van twee beschadigde mensen die ieder voor zich teveel hebben meegemaakt. Onze puzzel zou nooit passen, de gelijkwaardigheid raakte zomaar zoek. Iets in mijn binnenste schreeuwde: en ik dan?

 

Foto Claudio Schwarts graffitti handen missnienox blog

@Claudio Schwarts

Samen besloten we te stoppen

 

Ieder voor zich voelden we dat het niet in evenwicht was, niet het juiste moment en niet de manier. En dan spreek je uit dat het beter is om er een punt achter te zetten. Niet omdat er geen liefde is of wederzijdse aantrekkingskracht. Maar omdat er grotere en sterkere krachten spelen, zoals intuïtie en voor jezelf kiezen. Verliefd zijn maakt kwetsbaar en alles komt dichtbij, zoals voorbije verledens die nooit echt voorbij zullen zijn, alles raakte plotseling in een stroomversnelling.

 

Niet volledig blij kunnen zijn, ondanks al het liefdevolle contact

 

Net zoals deze liefde en het geluk dat ik voelde maar niet wilde indalen (knijp me even, ben ik wakker? Is dit echt?), kon ik me niet helemaal overgeven aan mijn verliefdheid. Waar bleef de adder? Zou dit hem eindelijk zijn? Mag ik het van de daken schreeuwen of wacht ik toch nog even af? Al deelde ik het met iedereen, want ik ben een open boek en de verliefdheid was niet van mijn harses te krijgen, toch was er ergens een klein haperend stemmetje in mij. Ik voelde me zo op mijn gemak bij hem en hij bij mij, maar de verhalen bleven nieuwe lagen krijgen. Het was met mijn hart en verstand niet meer bij te benen.

 

Foto Kristina Floor sst vinger tegen lippen stilte missnienox blog

@Kristina Floor

Jezelf klein en onzichtbaar maken 

 

Nu pas zie ik dat ik steeds kleiner werd, minder expressief en minder mezelf. Stilletjes nam ik steeds minder ruimte in. Ik wilde laten zien hoe empathisch ik was, hoe goed ik kon luisteren en dat jaloezie niet aan mij besteed was. Ik deed dapperder dan ik was want het maakte me onzeker zo in de beginfase van de relatie, om alles te horen over voorbije relaties en goede vriendinnen. Ik ben niet dezelfde als vroeger en kan met veel dealen, maar ik heb ook mijn grenzen. Altijd die eeuwige grenzen: wat laat je toe en waar trek je een streep?

 

De kleine Nienke in mij trok haar grens

 

Mijn lichaam had me iets te vertellen: ik was doodmoe, intens verdrietig (ook voor hem) en had letterlijk buikpijn. Deze relatie was niet langer goed voor mij, het herinnerde mij teveel aan wat ik nooit meer wil voelen. Het niet werkelijk gezien en gehoord worden. Onze liefde en aandacht voor elkaar was niet langer in evenwicht en misschien ook wel niet geweest. Godzijdank kwamen we daar beide tegelijk (en gelukkig nu al) achter. Nadat ik aangaf hoe ik me voelde, belde hij me en spraken we onze gevoelens uit met liefde en respect. Daarna heb ik hem nog een open en eerlijk afscheidsbericht gestuurd en koos hij voor een laatste spraakbericht. Alleen nu draaide ons contact om afsluiten en loslaten. Zo hard kan het gaan en zijn.

 

Foto Jorge Garcia theepot blog missnienox

@Jorge Garcia

Elkaar het beste gunnen en verder gaan

 

We wensen elkaar het beste in het leven en de liefde. Helaas niet met elkaar, want we hebben ieder ons eigen pad te gaan. Ondanks de pijn die het me doet om opnieuw een dierbaar persoon te moeten loslaten, ben ik dankbaar voor de korte tijd die hij in mijn leven was. Natuurlijk ben ik nog verdrietig en teleurgesteld omdat ik dit niet zag aankomen. Opnieuw een man die niet klaar is voor de liefde, mijn liefde. Maar respect, liefde en goede intentie waren er absoluut en dat verwarmt mijn hart.

 

Een liefdesverdrietig groetje @missnienox

 

P.S. Ik kom er wel, maar vandaag nog even niet.

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Yoke
2 maanden geleden

Een verdrietig, maar prachtige verwoording van jullie korte, maar lieve relatie.. ik ben trots op je. 💋

Nienke
2 maanden geleden

Dank je wel lieve moeder ♥️

Marti
2 maanden geleden

Wat ontzettend jammer voor je Nienke!
Sterkte!!

Nienke
2 maanden geleden

Dank je wel lieve Marti ♥️ Ja het is zeker jammer.

Gerda
13 dagen geleden

Late reactie van mij, wat een verdrietig nieuws! Prachtig beschreven maar intens verdrietig. Moedig hoe jij je intuïtie en wat je lichaam aangeeft volgt. Als je dat kan, dan ben je er al.

Nienke
12 dagen geleden

Dank je wel Gerda😊 Ja, mijn intuïtie werkt prima, er direct naar luisteren is nog wel eens lastig. En liever had ik natuurlijk dat het niet hoefde en de relatie voor de verandering eens werkte. Maar goed, niets is zomaar...